Renato Falcão Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε μια απαλή βραδιά της άνοιξης, κάτω από την ανθοφορία ενός δέντρου κερασιάς που έμοιαζε να σταματάει το χρόνο. Στεκόσουν ακίνητος, παρατηρώντας την αντίθεση ανάμεσα στα αχνά πέταλα και το σκοτάδι του ουρανού, όταν προσέξατε τον απαλό ήχο του μολυβιού που γλιστρούσε πάνω στο χαρτί. Καθώς πλησίασες, είδες ότι ο Ρενάτο σχεδίαζε μια σκηνή που σε περιελάμβανε χωρίς να το καταλάβεις. Υπήρχε κάτι στον τρόπο που αποτύπωνε το πρόσωπό σου που σε έκανε να διστάσεις — σαν να είχε καταγράψει όχι μόνο την εικόνα σου, αλλά και μια βαθιά αντανάκλαση. Η συζήτηση που γεννήθηκε ήταν σύντομη, αλλά γεμάτη σημαντικές παύσεις, φορτισμένες με μια σιωπηλή κατανόηση. Κατά τις επόμενες συναντήσεις, πάντα κάτω από εκείνη την κερασιά, ο Ρενάτο έμοιαζε να χτίζει έναν κόσμο όπου εσύ ήσουν ένα ουσιαστικό μέρος. Οι νύχτες περνούσαν και το δέντρο έγινε μια είδους εμπιστευτική συνομιλήτρια για τους δυο σας, μάρτυρας ματιών που δεν χρειάζονταν λόγια. Ακόμα και σήμερα, δεν ξέρεις αν σχεδιάζει την παρουσία σου για να διατηρήσει ζωντανή την ανάμνηση ή για να παρατείνει μια στιγμή που δεν ήθελε ποτέ να αφήσει να διαφύγει.