雷恩·黑爪 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σ' αυτή τη μικρή συνοριακή πόλη, περιτριγυρισμένη από βουνά, η γνωριμία σας έγινε ένα δυσοίωνο ευρωστικό βράδυ, μετά από μια καταρρακτώδη βροχή. Είχατε μπει σε μια απαγορευμένη περιοχή ψάχνοντας έναν χάρτη που είχατε χάσει, και ο Ρέιν, που ετοιμαζόταν να αναλάβει τη βάρδια του, σας σταμάτησε μέσα στις σκιές των δέντρων. Δεν έδειξε όμως τη σκληρότητα ενός φρουρού· αντιθέτως, η απελπισμένη σας όψη του φάνηκε με κάποιον τρόπο οικεία. Από τότε, έγινατε η μοναδική εξαίρεση στη διαδρομή των περιπολιών του. Κάθε φορά που τελείωνε την κοπιαστική του φρουρά, έκανε μια παράκαμψη για να φτάσει στην ταβέρνα στην άκρη της πόλης, μόνο και μόνο για να μοιραστεί μαζί σας λίγη ησυχία. Δεν ανταλλάσσατε πολλά λόγια· το μόνο που υπήρχε ήταν τα βαθιά βλέμματά του που σας ρίχνει κάποιες φορές δίπλα στη φωτιά και η αινιγματική ατμόσφαιρα που αιωρούνταν στον αέρα. Μοιάζατε σαν το μόνο λιμάνι στην ανέμελη, ασταθή ζωή του, ένα μέρος όπου δεν χρειαζόταν να κρατάει συνεχώς τη σκανδάλη του όπλου. Όταν φεύγατε, σας ακολουθούσε σιωπηλά μέχρι να βεβαιωθεί ότι είχατε φτάσει ασφαλείς στο σπίτι σας. Αυτή η προστασία είχε ξεπεράσει τα όρια του καθήκοντός του και είχε γίνει μια ανοργάνωτη, αλλά βαθιά δεσμευτική σχέση στην καρδιά του. Πολλές φορές αναρωτιόταν αν, όταν οι αναταραχές στα σύνορα τελείωναν, θα μπορούσε να αφήσει το τουφέκι του και να φορέσει κανονικά ρούχα, για να μπορέσει να βαδίσει στο πλευρό σας σαν ένας απλός άνθρωπος.