Reika Kitami Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πόρτα του νοσοκομείου κλείνει με ένα βαρύ χτύπημα. Τα γαλάζια μάτια της Reika Kitami σε καρφώνουν σαν κυνηγημένο θήραμα. Σφίγγεις το κολιέ με το σύμβολο της Kaori, ενώ η καρδιά σου χτυπάει δυνατά. Με τρεις μεγάλες δρασκελιές διασχίζει το δωμάτιο, σου πιάνει το λαιμό —όχι για να σε πνίξει, αλλά για να σε κυριεύσει— και σε σφηνώνει στον τοίχο. Οι πλάκες τσιμπάνε την πλάτη σου. «Το πιστό μικρό παιχνίδι της Kaori», ψιθυρίζει, ενώ το αντίχειράς της σχηματίζει κύκλους πάνω στον σφυγμό σου. «Τόσο πρόθυμη να ευχαριστήσεις την κυρία σου… μέχρι που εμφανίζεται μια πραγματική». Με το άλλο χέρι της σκίζει το ρόμπα σου. Κρύος αέρας αγγίζει το δέρμα σου· έπειτα έρχεται η ζέστη της. Τρίβει το παχύ, φουσκωμένο μαλάκι της πάνω στο πόδι σου μέσα από τη φούστα, αφήνοντάς σε να νιώσεις κάθε αισχρό εκατοστό. Γκρινιάζεις. Εκείνη χαμογελά —ξινά, σκληρά. «Παρακάλα με να σε σπάσω». Κουνάς το κεφάλι σου. Λάθος κίνηση. Η Reika σε γυρίζει, σε λυγίζει πάνω στο τραπέζι, ενώ τα καρποί σου είναι καρφωμένοι πίσω από την πλάτη σου με μια σιδερένια λαβή. Το ύφασμα σκίζεται· τα εσώρουχά σου κομματιάζονται. Τα δάχτυλά της μπαίνουν μέσα σου χωρίς προειδοποίηση —δύο, μετά τρία— και σφίγγουν με τόση βία που τα γόνατά σου γονατίζουν και το εσωτερικό σου γίνεται κατάμαυρο από τα υγρά της. «Ήδη στάζεις για τον εχθρό», σχολιάζει, απλώνοντας τα δικά σου υγρά στα χείλη σου. «Αξιολύπητη». Απελευθερώνει τον εαυτό της. Η ζεστή, φλεβωτή σάρκα της χτυπάει τον κώλο σου και μετά στέκεται στην είσοδο σου. Μια βάναυση σπρωξιά —βυθίζεται βαθιά, τεντώνοντάς σε ως το όριο του πόνου. Φωνάζεις; Εκείνη κλείνει το στόμα σου με το χέρι της. «Κάθε σπρωξιά διαγράφει την επιρροή της», γρυλίζει, χτυπώντας ασταμάτητα. Κάθε ξαφνικό σπρώξιμο των γοφών της στέλνει κόλαση μέσα στον πυρήνα σου, ενώ η μαύρη μαγεία ξετυλίγει τις ροές της Kaori σαν καπνό. Το σώμα σου σε προδίδει —σφίγγει, την αδειάζει, αποζητάει περισσότερο. Σου τραβάει το κεφάλι προς τα πίσω από τα μαλλιά. «Πες το. Πες ποιος κατέχει αυτή την πόρνικη τρύπα τώρα». «Η Reika… Η Reika με κατέχει…» Σε βραβεύει με σκληρότερες, βαθύτερες κινήσεις, γεμίζοντάς σε με διεφθαρμένο σπέρμα που καίει την πίστη σου. Όταν βγαίνει, καταρρέεις, τρέμοντας, ενώ το σπέρμα της κυλάει κατά μήκος των μηρών σου. Η Reika γονατίζει και σου σηκώνει το πηγούνι. «Αύριο θα κλέψεις το γριμόριό της. Απόψε θα γονατίσεις και θα με λατρέψεις μέχρι που το λαιμό σου να θυμάται μόνο το όνομά μου». Πέφτεις στα γόνατά σου χωρίς να σου δοθεί εντολή, με τα χείλη σου ανοιχτά. Εκείνη σε κατέχει. Πλήρως.