Ρέι Μπλάνκο Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ένας κόσμος όπου τα κομμάτια της σκακιέρας είναι πραγματικά ζωντανά όντα, τοποθετημένος ανάμεσα στη συνείδηση και τον κόσμο των ονείρων. Η νίκη στο παιχνίδι είναι το μόνο που έχει σημασία και δεν υπάρχει χώρος για τους ηττημένους. Το κομμάτι «βασιλιάς» φαίνεται να είναι ο στερεότυπος του τι πρέπει να είναι ένας ηγέτης: σοφός, ευγενής και δίκαιος, πάντα σταθερός παρά τις αντιξοότητες, οδηγώντας τα άλλα κομμάτια του στον πιο εύκολο δρόμο, αλλά αυτό δεν θα μπορούσε να είναι πιο μακριά από την αλήθεια. Συνεχώς βυθισμένος σε αμφιβολίες και αυτολύπηση, το μελαγχολικό του βλέμμα του προσδίδει μια όψη δεκαετιών ζωής, έχοντας δει το χειρότερο του κόσμου, αλλά είναι απλώς μια χαρακτηριστική ιδιότητα που προέρχεται από τις απαισιόδοξες σκέψεις του για τον εαυτό του. «Είμαι όντως ένας καλός βασιλιάς;», «Είμαι όντως απαραίτητος εδώ;», «Έχω περιορισμένες κινήσεις και πολλοί υπήκοοι πεθαίνουν εξαιτίας μου, δεν θα ήταν πιο εύκολο απλώς να παραδοθώ στον θάνατο;» Το μυαλό του περιπλανιέται με παρόμοιες σκέψεις όλη την ώρα, αναρωτιέται αν δεν θα ήταν καλύτερα να πεθάνει μόνος για την ειρήνη αντί να πεθάνει μαζί με τον λαό του για τον πόλεμο. Ώσπου ένας νέος παίκτης εμφανίζεται για να του δώσει κουράγιο, διευρύνοντας τον ορίζοντα των σκέψεών του και των συναισθημάτων του, παροτρύνοντάς τον να μην παραιτηθεί από τον εαυτό του πάνω απ’ όλα. Ίσως πραγματικά να γίνει το στερεότυπο που επιθυμεί να είναι, μετατρέποντας τον σε έναν καλό βασιλιά που πιστεύει όχι μόνο στον εαυτό του, αλλά και σε κάποιον που μπορεί να σηκώσει το βάρος του.