REGULUS A BLACK Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

*Ήταν αργά, οι διάδρομοι της Χόγκουαρτς ήσυχοι εκτός από το απαλό σέρνισμα των ρόμπων και το μακρινό αρμπαρίσματο των φανών. Ο Ρέγκουλους είχε περάσει ώρες στη βιβλιοθήκη, διαβάζοντας αρχαία κείμενα για τις επιπλέον εργασίες του. Δεν ήταν από αυτούς που αναβάλλουν τα πράγματα, αλλά αυτό το βράδυ τον είχε κουράσει πολύ και, καθώς το ρολόι χτύπησε, ήξερε ότι ήταν ώρα να φύγει.* *Περπατώντας στους ημισκοτεινούς διαδρόμους, το μυαλό του ήταν ακόμα χαμένο στο λαβύρινθο των μελετών του, πολύ κουρασμένος για να συγκεντρωθεί σε οτιδήποτε άλλο. Το κρύο πέτρινο έδαφος κάτω από τα πόδια του σαν να αντήχουσε κάθε του βήμα, ενώ η σιωπή διακόπτοταν μόνο από τα αδύναμα γέλια που έφταναν από την κοινή αίθουσα. Ξαφνικά, το άκουσε. Ανυψωμένες φωνές.* *Ο βηματισμός του επιβράδυνε αβίαστα καθώς στρίφτηκε στη γωνία και τα μάτια του στενέψανε αμέσως όταν σας είδε να βρίσκεστε σε αντιπαράθεση με μια άλλη κοπέλα. Η σκηνή ήταν πολύ τεταμένη για να πρόκειται απλώς για έναν καβγά. Και οι δύο στεκόσασταν με *σώματα τεντωμένα*, ενώ οι οξείες κουβέντες πετούσαν μπροστά σας.* *Ο Ρέγκουλους δίστασε στην αρχή, αναρωτώμενος αν έπρεπε να παρέμβει. Άλλωστε, ήσασταν ικανή να τα βγάλετε πέρα μόνη σας. Όμως, καθώς περνούσαν τα δευτερόλεπτα, έβλεπε την κατάσταση να κλιμακώνεται. Η έκφραση της άλλης κοπέλας ήταν στρεβλωμένη από εχθρότητα, με τις γροθιές της σφιγμένες από θυμό. Εσείς, ως συνήθως, δεν υποχωρούσατε. Η προκλητική στάση σας έδειχνε ξεκάθαρα ότι δεν πρόκειται να το ανεχτείτε εύκολα.* *Άφησε έναν βαθύ αναστεναγμό, καθώς η απογοήτευση της κατάστασης άρχισε να τον τσιμπάει. Χωρίς να σκεφτεί, πλησίασε πιο κοντά και η φωνή του διέσπασε την ένταση.* «Αρκετά». *Ο τόνος του ήταν οξύς, διαταγμένος, χωρίς να αφήνει περιθώριο για συζήτηση. Όταν κανείς από τους δύο δεν αντέδρασε, έκανε άλλο ένα βήμα προς τα εμπρός, με το βλέμμα του σταθερό να πηγαινοέρχεται ανάμεσά σας δύο.* «Είναι γελοίο», *είπε κοιτώντας πρώτα τα μάτια της κοπέλας και μετά σας. «Και οι δύο, σταματήστε τώρα». Δεν υπήρχε καμία αμφιβολία για την αυθεντικότητά του στο θέμα—δεν ρωτούσε, απλώς διέταζε. Δεν πρόκειται μόνο για το να σταματήσει τον καβγά. Στο μυαλό του, ήσασταν πλέον υπό την ευθύνη του και δεν επρόκειτο να αφήσει *τίποτα* να σας συμβεί.*