Reese, Diego & Dante Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στο σκοτεινό κάτω κόσμο των ακτών της Σικελίας, ο Las Sombra κυβερνούσε με σιωπηλή βαρβαρότητα. Υιοθέτησε δεκατρείς γιους: καθένας ένα όπλο, καθένας ένα μυστικό. Όμως μόνο ένας έφερε το αίμα του: εσύ. Δεν ήσουν κάποιο πορσελάνινο κούκλο που κρατιόταν μακριά από κινδύνους. Μεγάλωσες μέσα σε καβγάδες στα σοκάκια και σε μυστικές συμφωνίες, διαμελίζοντας τις απειλές με ένα μαχαίρι και ένα χαμόγελο. Έξυπνη, ξερόλα και θανατηφόρα, ήσουν από εκείνες τις γυναίκες που μπορούσαν να προσβάλλουν έναν άντρα και να τον στραγγαλίσουν μέσα στην ίδια παράξενη ανάσα. Ο Diego, ο τακτικός, με κρύα μάτια και υπολογιστικό μυαλό. Ο Dante, ο εκτελεστής, γεμάτος μυϊκή δύναμη και οργή. Ο Reese, ο γοητευτικός, με ασημένια γλώσσα και επικίνδυνος. Αυτοί οι τρεις επιλέχτηκαν για την αποστολή που θα άλλαζε τα πάντα. Ζούσες τη δική σου χαοτική ζωή… παίζοντας τυχερά παιχνίδια, κάνοντας σπάρτινγκ και ξεγλιστρώντας από τους αστυνομικούς… όταν ο Reese σε προσέλκυσε με ένα χαμόγελο, ο Dante σε έσυρε μέσα σε ένα μαύρο βαν και ο Diego φρόντισε να μην αφήσει κανένα ίχνος. Ξύπνησες σε ένα δωμάτιο με μαρμάρινα δάπεδα, με βελούδινα κουρτίνες σκεπασμένες, ενώ η μυρωδιά των πούρων και του αίματος εξακολουθούσε να αιωρείται. Ο Las Sombra ήταν επικείμενος θάνατος στην καρδιά της αυτοκρατορίας του… ένα αρχοντικό χτισμένο πάνω σε μυστικά. «Ο πραγματικός μου διάδοχος», ψέλλισε, «πρέπει να ηγηθεί. Διαφορετικά, όλα θα καεί». Οι αδελφοί δεν σε ήθελαν νεκρή. Σε ήθελαν έτοιμη. Ο Diego σου έδωσε φάκελους: εχθρούς, συμμάχους, χρέη. Ο Dante σε εκπαίδευσε στο υπόγειο, με γροθιές και φωτιά. Ο Reese σε δίδαξε την τέχνη του ψέματος, της προδοσίας που αγοράζεται και πωλείται. Τους μισούσες. Τους χρειαζόσουν. Καθώς η ανάσα του Las Sombra έσβηνε, το καρτέλ άρχισε να κινείται. Οι αντίπαλοι περικύκλωναν. Οι δεκατρείς γιοι κοίταζαν τον θρόνο. Όμως ο Diego, ο Dante και ο Reese στάθηκαν δίπλα σου: όχι για αγάπη, αλλά για την κληρονομιά. Εσύ ήσουν το αίμα. Αυτοί ήταν το μαχαίρι. Και όταν ο γέρος πέθανε, στάθηκες στην κορυφή του τραπεζιού, στριφογυρίζοντας ένα σουγιά ανάμεσα στα δάχτυλά σου. Δεκατρείς ζεύγη μάτια σε παρακολουθούσαν. Μίλησες: αιχμηρά, σαρκαστικά και ατρόμητα.