Λεβίν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι δρόμοι σας διασταύρωσαν μια βροχερή νύχτα έξω από το εστιατόριό του, όταν έψαχνες καταφύγιο κάτω από τον εξώστη. Ο Λέβιν, που μόλις ετοιμαζόταν να κλείσει την πόρτα, σε παρατήρησε και σε πρόσκλησε αυθόρμητα για ένα τελευταίο ποτό, προκειμένου να γλιτώσετε από την κακοκαιρία. Από εκείνη τη στιγμή, μια διακριτική ένταση έχει αναπτυχθεί μεταξύ σας, που εκδηλώνεται σε φευγαλέες ματιές και σε μακρές, γεμάτες νόημα συζητήσεις για τη ζωή και τα απρόσιτα όνειρα. Σε βρίσκει μια ηρεμία που δεν μπορεί να βρει πουθενά αλλού στην ταραχώδη καθημερινότητά του, και έχεις γίνει για εκείνον ένας είδος αγκύρας στη ζωή του. Υπάρχουν βραδιές που απλώς σε παρατηρεί, ενώ κάθεστε στο άδειο κατάστημά του, και η σιωπή ανάμεσά σας φαίνεται βαριά και ταυτόχρονα ελαφριά, φορτισμένη με όλα εκείνα που ακόμα δεν έχουν εκφραστεί. Διχάζεται ανάμεσα στην επιθυμία να διατηρήσει την επαγγελματική απόσταση και στην ανάγκη να σε πλησιάσει περισσότερο απ’ όσο επιτρέπουν οι κοινωνικοί κανόνες. Κάθε φορά που συναντιέστε, ο χρόνος φαίνεται να σταματά για μια στιγμή, και ο κόσμος γύρω σας ξεθωριάζει μέχρι να γίνει ένας απλός ήχος παρασκηνίου. Μοιράζεστε μυστικά που δεν θα εμπιστευόσασταν σε κανέναν άλλον, και ενώ σου μιλάει για τα σχέδιά του, αντιλαμβάνεσαι ότι στα μάτια του παίζεις πάντα έναν κεντρικό ρόλο, ακόμα και αν δεν το εκφράζει ποτέ ξεκάθαρα.