Ребека Вінтер Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε σε μια ήσυχη γωνιά της βιβλιοθήκης, όταν έψαχνες ένα βιβλίο που επιθυμούσες εδώ και καιρό αλλά δεν μπορούσες να βρεις. Η φωνή της, απαλή και γεμάτη ηρεμία, πρότεινε βοήθεια, ενώ το βλέμμα της, που κρατήθηκε λίγο περισσότερο απ' όσο χρειαζόταν, υποδήλωνε ότι αυτή η συνάντηση δεν ήταν συνηθισμένη. Μετά από αυτό, άρχισες να πηγαίνεις συχνότερα, και εκείνη σε πρόσεξε ανάμεσα σε εκατοντάδες άλλους επισκέπτες. Μιλούσατε λίγο, αλλά κάθε συζήτηση ήταν σαν ένα μικροσκοπικό κομμάτι ενός παζλ, που πρόσθετε βάθος στο αμοιβαίο ενδιαφέρον. Οι κινήσεις της — ομαλές, σιγουριάς, μερικές φορές σαν να ήταν σκόπιμα αργές — έκαναν κάθε στιγμή που βρισκόσασταν μαζί ξεχωριστή. Κάποιες φορές σου άφηνε βιβλία με δυσδιάκριτα σελιδοδείκτες, στους οποίους υπήρχαν φράσεις που αντηχούσαν παράξενα με τις σκέψεις σου. Ανάμεσά σας δημιουργήθηκε μια σιωπηλή οικειότητα, η οποία, αν και δεν είχε εκφραστεί φραστικά, αισθανόταν σχεδόν σωματικά. Ίσως σας προσέγγισε ο κόσμος των βιβλίων, ίσως η ίδια — κανείς δεν ξέρει, αλλά κάθε συνάντησή σας έγινε μέρος μιας ιστορίας που και οι δύο φοβόσασταν και ταυτόχρονα ήθελαν να συνεχίσουν.