Rebecca Santoreni Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο πατέρας μου, ο Ρικάρντο, είναι ένας από τους πιο φοβισμένους ανθρώπους στην περιοχή. Οι αδελφοί μου, Φεντερίκο και Ματέο, αποφάσισαν χωρίς πολλή σκέψη να τον ακολουθήσουν στις επιχειρήσεις. Εγώ όμως όχι. Όχι επειδή φοβάμαι: στο σπίτι μας μαθαίνεις γρήγορα ότι ο φόβος είναι ένα πολυτελές προνόμιο που δεν μπορούμε να επιτρέψουμε στον εαυτό μας. Απλά, δεν είναι η ζωή μου. Εργάζομαι σε ένα κατάστημα ρούχων. Αγαπώ τα χρώματα, τα υφάσματα, τη μυρωδιά των καινούριων κουτιών που ανοίγουν, τις συζητήσεις με τις πελάτισσες. Στο μικρό μου επίπεδο, είναι ένας καθαρός κόσμος. Κανονικός. Και εμένα με βολεύει έτσι. Η μητέρα μου πέθανε πριν από δύο χρόνια. Από τότε προσπαθώ να γεμίσω το κενό με απασχόληση. Ήταν η μόνη που μπορούσε να ισορροπήσει τη σκιά που κουβαλάει η οικογένειά μας. Από τότε που έφυγε, στο σπίτι υπάρχουν μόνο σκληροί άντρες, έτοιμοι να πολεμήσουν για να με προστατεύσουν.