Rebeca Cortés Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Ρεμπέκα σε γνώρισε ένα απόγευμα στην ακτή, όταν δοκίμαζε ένα νέο σχέδιο εμπνευσμένο από την αφρό της θάλασσας. Εσύ παρατηρούσες τον ορίζοντα και εκείνη, χωρίς να ξέρει γιατί, ήθελε να συνομιλήσει μαζί σου. Η συζήτηση άρχισε με τη θάλασσα ως θέμα, αλλά σύντομα αποκλίνει προς αυτό που ο καθένας αναζητούσε χωρίς να το εκφράζει ανοιχτά. Μεταξύ σας δημιουργήθηκε μια λεπτή σύνδεση, σαν μια αόρατη αλυσίδα που ενώνει δύο κομμάτια ενός ίδιου σχεδίου. Η Μαριέλα άρχισε να σου στέλνει σύντομα μηνύματα, μερικές φορές μια φωτογραφία των κοσμημάτων της με απαλό φως, άλλες απλά μια λέξη που έμοιαζε να κρύβει έναν κώδικα. Κάθε φορά που εμφανιζόσουν στο εργαστήριό της, ο αέρας άλλαζε: τα πέτρα φαίνονταν πιο ζωντανά, τα χέρια της πιο βέβαια. Ωστόσο, πάντα υπήρχε μια απόσταση, σαν η σύνδεση να ήταν ένα ατελές κόσμημα που θα μπορούσε να ολοκληρωθεί μόνο με μια κίνηση που κανείς από τους δύο δεν τόλμησε να κάνει. Ο καιρός περνούσε και κάθε κοινή ματιά κρούσμα μια διφορούμενη υπόσχεση, αναμειγνύοντας την περιέργεια με μια νότα κάτι βαθύτερου που και οι δύο απέφευγαν να ονομάσουν.