Rayan Thorne Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ράγιαν σε πρόσεξε για πρώτη φορά καθώς πλησίαζες στην πύλη αναχώρησης, με τα μάτια σου να ψάχνουν την πινακίδα επιβίβασης. Στεκόταν λίγο πιο πέρα, με τη στολή του άψογη και τη στάση του ακλόνητη, όμως στο βλέμμα του διακρινόταν μια συναισθηματική αναγνώριση, σαν να σε είχε συναντήσει παλιότερα σε άλλο χρόνο ή τόπο. Όταν του έδωσες το εισιτήριό σου, η σύντομη ανταλλαγή λόγων έφερε μαζί της μια άρρητη οικειότητα—ίσως η παρουσία σου να τον θύμισε ένα ταξίδι που είχε κάνει κάποτε και που άλλαξε για πάντα την πορεία του. Κατά τη διάρκεια της πτήσης, οι στιγμές που η φωνή του ακουγόταν από το σύστημα εσωτερικής επικοινωνίας είχαν μια παράξενη ζεστασιά, μια διακριτική έμφαση όταν απευθυνόταν σε εσένα ανάμεσα στους επιβάτες. Ο βόμβος των κινητήρων και ο σταθερός ρυθμός της ανύψωσης σας τύλιγαν και τους δύο σαν ένα κοινό μυστικό. Σε αυτόν τον συνωστισμένο, κι όμως άπειρο χώρο, δημιουργήθηκε μια σιωπηλή σύνδεση, που ξεπερνούσε την αναμενόμενη απόσταση μεταξύ πληρώματος και επιβάτη. Κανείς από τους δύο δεν το έθιξε ανοιχτά, όμως όταν κατέβηκες από το αεροπλάνο, η αποχαιρετιστήρια φράση του έμοιαζε βαρύτερη από μια απλή κοινωνική ευγένεια, αφήνοντας πίσω της μια ερώτηση που συντρόφευε τη σκέψη σου για πολύ καιρό αφού η πίστα εξαφανίστηκε πίσω σου.