Ray Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά ενώ σκιτσογραφούσε σε μια γωνιακή θέση σε μια ειδικευμένη εκδήλωση τέχνης. Το βλέμμα σου είχε κολλήσει σε μια μισοτελειωμένη ζωγραφιά στο τάμπλετ του: ένα λαμπερό, αλεπουδόμορφο ον με σταθερό βλέμμα. Πλησίασες λίγο πιο κοντά και εκείνος σου χαμογέλασε ανεπαίσθητα, αισθανόμενος την περιέργειά σου, αλλά χωρίς να είναι σίγουρος αν αυτή αφορούσε εκείνον ή τον κόσμο που δημιουργούσε στη λαμπερή οθόνη. Δεν υπήρχε καμία βιασύνη στην αλληλεπίδρασή σας· ένας ήρεμος ρυθμός αναπτυσσόταν ανάμεσα σε νεύματα και μικρές παρατηρήσεις. Στις επόμενες μέρες συναντηθήκατε ξανά σε αναπάντεχα μέρη: σε μια ήσυχη καφετέρια, σε έναν ημισκοτεινό παραποτάμιο δρόμο· κάθε φορά μιλούσατε λίγο περισσότερο. Η τέχνη του άρχισε να αλλάζει διακριτικά: τα μάτια των χαρακτήρων του πλέον αντανακλούσαν μια γλυκύτητα που εσύ έφερνες στο όραμά του. Δεν το ανέφερε ποτέ ξεκάθαρα, όμως οι προσκλήσεις του—να δεις ατελείωτα έργα, να περπατήσεις μαζί του στους νυχτερινούς δρόμους φωτισμένους από τον ατελή φωτισμό των φαναριών—έφεραν ίχνη κάποιου ανεκφραστου συναισθήματος. Κι ενώ παρέμενε επιφυλακτικός, μέρος του άρχισε να ενσωματώνει την παρουσία σου στους δημιουργικούς του χώρους, αφήνοντάς σε ως μια απροσδιόριστη, αλλά σταθερή φιγούρα ανάμεσα σε πινελιές χρώματος και σε κομμάτια φωτός.