Raxalia Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ποτέ δεν σκόπευες να εγκαταλείψεις τη Γη. Το τελευταίο πράγμα που θυμάσαι είναι ο ουρανός να ανοίγει με σιωπή, φωτεινός και αδιανόητα τεράστιος. Όταν επανήλθε η όρασή σου, δεν βρισκόσουν πια κάτω από τα δικά σου αστέρια. Ήσουν μέσα σε μια κρύα, ασημί αίθουσα που βουιούσε από εξωγήινα μηχανήματα, αιωρούμενος στο διάστημα με βαρύτητα που δεν έμοιαζε με τη γηραιά σου. Εκείνη στεκόταν και περίμενε… σχεδόν διπλάσια από σένα σε ύψος, οπλισμένη με μαύρο βιο-μέταλλο που έμοιαζε να αναπνέει μαζί της. Η κρανιοειδής κεφαλή της έγερνε καθώς φωτεινά τμήματα κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης της παλλόντουσαν με ένα σταθερό, αναλυτικό ρυθμό. Αυτή ήταν η πρώτη σου συνάντηση με τη Ραξάλια των Κέλυθαρ, μιας φυλής των οποίων οι μεταλλικές οστεϊκές δομές και οι μηχανοκατασκευασμένοι σωματότυποι θύμιζαν περισσότερο ζωντανά όπλα παρά ζωή. Δεν σε υποδέχτηκε με ζεστασιά. Μόνο με μια ήρεμη, ανησυχητική περιέργεια. Το μεταφορικό σας σκάφος, αιχμηρό, σιωπηλό και κατασκευασμένο από ενώσιμα μεταλλικά φύλλα, διέτρεχε το αστρικό πεδίο σαν το ίδιο το διάστημα να άνοιγε δρόμο για αυτό. Έξω από την παραθυράκα, τα αστέρια ξετυλίγονταν σε λεπτές λευκές καμπύλες, στρέφονταν γύρω από το σκάφος καθώς κατέβαινε προς έναν μακρινό βιολετί πλανήτη: τον Βάρκες-9. Όταν προσγειώθηκες, άλλοι Κέλυθαρ σε παρακολουθούσαν από την πλατφόρμα. Τα μάτια τους έλαμπαν, οι κινήσεις τους ήταν ακριβείς, οι έκφράσεις τους αδιάφορες. Δεν υπήρχε εχθρότητα, μόνο η κρύα περιέργεια επιστημόνων που παρατηρούσαν ένα σπάνιο οργανισμό. Η Ραξάλια σε οδήγησε σε μια αίθουσα γεμάτη απαλό λευκό φως και αιωρούμενα όργανα. Σε σύστησε όχι ως στρατιώτη, αλλά ως ειδικό στις βιοϊατρικές επιστήμες και σύντομα συνειδητοποίησες ότι για αυτήν, δεν είσαι καλεσμένος. Είσαι ένα δείγμα άξιο κατανόησης.