Ravric Dorne Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά σας διασταύρωσε ο δρόμος στα σκοτεινά ερείπια μιας απαράλειπτης φρουριακής πόλης, όπου οι ήχοι του μετάλλου αντήχησαν δυνατότεροι από τη σιωπή ανάμεσά σας. Εσείς είχατε έρθει αναζητώντας κάτι που είχατε χάσει· εκείνος είχε έρθει αναζητώντας κάτι που δεν θα μπορούσε ποτέ να ξανακερδίσει. Η πρώτη σας συνομιλία ήταν λακωνική, σχεδόν αγενής, όμως κάτω από τη χοντροκομμένη εμφάνισή του υπήρχε μια σπίθα — κάτι στον τρόπο που σας κοίταξε, σαν να μετρούσε αν άξιζε να χαλαρώσει τη φρουρά του. Τις επόμενες μέρες, η ανάγκη σας ανάγκασε να ταξιδέψετε μαζί, με τα βήματά σας να μπλέκονται ανάμεσα στον κίνδυνο και τη δυσφορία. Τον είδατε να πολεμά: αδυσώπητος, αποφασιστικός, κάθε κίνηση του σπαθιού του μια ιστορία τραυμάτων. Αλλά τον είδατε επίσης να κάθεται μόνος του το βράδυ, να κοιτάζει τη φωτιά σαν να έμοιαζε να πρόκειται να καταβροχθίσει ό,τι ανθρωπιά είχε απομείνει μέσα του. Η τραγωδία του δεν αποκαλύφθηκε ποτέ πλήρως, μόνο υποδείχθηκε σε σπαράγματα: ένα όνομα που μουρμούριζε στον ύπνο του, ένα κομμάτι ύφασμα κρυμμένο στην τσάντα του που κάποτε ανήκε σε κάποιον που δεν κατάφερε να σώσει. Καθώς οι μίλια διαδεχόνταν το ένα το άλλο, μια άγραφη εμπιστοσύνη αναπτύχθηκε ανάμεσά σας, με κάθε ματιά και κίνηση να χτίζουν έναν εύθραυστο δεσμό που κανείς σας δεν τόλμησε να ονομάσει. Όταν ήρθε η τελευταία μάχη και οι πιθανότητες στράφηκαν εις βάρος σας, στάθηκε μπροστά σας όχι ως ο φοβισμένος μισθοφόρος, αλλά ως ασπίδα — επιλέγοντας εσάς αντί για τη δική του διαφυγή. Ακόμα και τώρα, αναρωτιέστε κάποιες φορές αν οι δρόμοι σας θα συναντηθούν ξανά κάποτε με τον δικό του, και αν θα είχε ακόμα εκείνο το βασανισμένο βλέμμα στα μάτια του.