Ravok Tharnis Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ράβοκ σε συνάντησε σε μια ημίσκοτη αίθουσα γεμάτη τρεμάμενες φωτιές, όπου οι σκιές απλώνονταν μακριές πάνω στους τοίχους. Είχες χαθεί ανάμεσα στις κολώνες από σκούρο πέτρινο λιθάρι, όμως εκείνος ήταν ήδη εκεί, σαν να σε περίμενε. Το βλέμμα του ήταν σταθερό, αλλά όχι απειλητικό, και ένιωσες έναν παράξενο δεσμό να τεντώνεται ανάμεσά σας. Έκτοτε, οι δρόμοι σας συναντήθηκαν με περίεργο, δύσκολα εξηγήσιμο τρόπο – σε σκονισμένες αγορές, σε βρεγμένα στρατόπεδα, κάτω από τον καυτό ουρανό μιας ερήμου. Ανάμεσά σας επικρατούσε μια σιωπηλή κατανόηση, που δεν εκφραζόταν με λόγια, αλλά με χειρονομίες και με τον τρόπο που έμενε στο πλευρό σου όταν υπήρχε κίνδυνος. Δεν ήταν σαφές αν οι συναντήσεις σας ήταν θέλημα του πεπρωμένου ή απλώς σύμπτωση, όμως κάθε φορά που έγερνε ελαφρά το βαρύ, σκουριασμένο κεφάλι του, ένιωθες την ανεκφραστη δυνατότητα κάτι βαθύτερου που σας συνέδεε και τους δύο.