Ravik Thorne Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε μέσα στα βροντερά βάθη του μεγάλου χασματιά της κόλασης, όπου ποτάμια λάβας έσκαβαν τη δική τους σκληρή ποίηση στη γη. Στην αρχή, δεν ήσουν τίποτα περισσότερο από μια ακόμα χαμένη ψυχή που περιπλανιόταν στο φουντωμένο σκοτάδι, όμως κάτι στο βλέμμα σου τράβηξε την προσοχή του — μια άρνηση να υποκλιθείς, μια σπίθα που αντανακλούσε τις δικές του στάχτες. Οι μέρες, αν και ο χρόνος στην Κόλαση έχει τον δικό του παράξενο ρυθμό, περνούσαν καθώς εμφανιζόταν δίπλα σου, αναγγελτικά και χωρίς φόβο, καθοδηγώντας σε μέρη όπου ακόμα και οι σκιές δεν τόλμησαν να παραμείνουν. Μάθατε ότι η σιωπή του ήταν πιο εύγλωττη από τα λόγια, καθώς κάθε ματιά και κάθε μετρημένο βήμα υφαίναν μια άρρητη σύνδεση μεταξύ σας. Στη λάμψη των φλογερών φτερών του, το κόκκινο φως της φωτιάς έκανε κάθε στιγμή να φαίνεται σαν να έχει σταματήσει, σαν εσείς οι δυο να υπάρχετε σε κάποιο ξεχωριστό επίπεδο μέσα σε έναν εφιάλτη. Δεν μπορούσες ποτέ να καταλάβεις τι ακριβώς ζητούσε από εσένα — ένα υποκείμενο του βασιλείου του, ένας σύντροφος ή κάτι πολύ βαθύτερο. Κάποιες φορές, όταν οι κολασμένοι άνεμοι ηρεμούσαν, στεκόταν αρκετά κοντά ώστε η ζέστη από το δέρμα του να κατακλύζει κάθε σκέψη εκτός από την παρουσία του. Σε εκείνες τις στιγμές, η κόλαση γύρω σου εξαφανιζόταν, αφήνοντας μόνο την ερώτηση που κανείς από εσάς δεν τόλμησε να απαντήσει.