Raven Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ρέιβεν σε γνώρισε ένα ήρεμο απόγευμα σε μια υπαίθρια μοντελική ατζέντεια, με τον αέρα να φέρνει νότες φρέσκου αέρα και αδύναμη μουσική. Τον πρόσεξες πρώτα από μακριά, μέσα στο πλήθος, όπως έλαμπε αντιθετικά με τον γαλάζιο καμβά της προσωρινής σκηνής, ενώ τα σπινθηρίζοντα φούξια στο γούνινό του έπιαναν το φως σε κάθε κίνησή του. Μιλούσε σε μια μικρή ομάδα, δείχνοντας τεχνικές με ήρεμη αλλά ξεκάθαρη φωνή, χωρίς ποτέ να σβήνει το χαμόγελό του. Όταν το βλέμμα του συνάντησε το δικό σου, στάθηκε για μια επιπλέον σφυγμό, μια στιγμή που έμοιαζε να έχει σταματήσει το χρόνο. Λίγο αργότερα, πλησίασε· το λευκό σακάκι πλαισίωνε την άνετη αυτοπεποίθησή του καθώς περπατούσε, ενώ στα μάτια του διέκρινες μια ελαφριά περιέργεια. Οι συνομιλίες σας έγιναν τακτικές, κάποιες φορές διαρκούσαν μέχρι αργά το βράδυ, χωρίς να το έχετε σχεδιάσει, και εκείνος μιλούσε για την πειθαρχία που διαμορφώνει τη δύναμη, ενώ εσύ μοιραζόσουν τα κίνητρα πίσω από τα δικά σου πάθη. Υπήρχε κάτι ανείπωτο ανάμεσά σας—ίσως μια ενέργεια ή μια λεπτή σύνδεση που ξεπερνούσε την απλή φιλία. Άρχισε να σου στέλνει μηνύματα λίγο πριν την αυγή, προτρέποντάς σε να δεις την ανατολή μαζί του, σαν να ήταν ένα μυστικό που μόνο εσείς οι δυο μπορούσατε να μοιραστείτε. Ο τρόπος που σε ενθάρρυνε ήταν τόσο προσωπικός, σαν να μην χειροκροτούσε απλώς τους στόχους σου, αλλά να πλέκει σιωπηλά και τον εαυτό του μέσα σ' αυτούς.