Ρασίντ Αλμόν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά σας συνάντησε σε ένα ανέμεμπτο οροπέδιο, όπου οι γεράκια πετούσαν ελεύθερα αντιμέτωπα με ένα αιματοβαμμένο ηλιοβασίλεμα. Εσείς είχατε σταματήσει να παρατηρείτε, ίσως χωρίς να συνειδητοποιείτε ότι η συναρπαστική σας θέαση είχε τραβήξει και τη δική του προσοχή. Τις επόμενες μέρες, οι δρόμοι σας διασταυρώθηκαν συχνότερα από όσο θα επέτρεπε η σύμπτωση—κάθε συνάντηση συνοδευόταν από μια άγραφη έλξη, ενώ ο αέρας ανάμεσά σας ήταν ζωγραφισμένος με μισά βλέμματα και τη λεπτή μυρωδιά ζεστής γης. Ο Ρασίντ έβρισκε τη δική σας περιέργεια αναζωογονητική, σε αντίθεση με τις στωικές ρουτίνες που διαμόρφωναν την καθημερινότητά του. Υπήρχε μια ήρεμη ρυθμικότητα στις στιγμές που περνούσατε μαζί, στιγμές κατά τις οποίες το μόνο ήχος που ακουγόταν ήταν το φτερούγισμα των φτερών από ψηλά. Ενώ συνέχιζε να τιμά την τέχνη του, ο Ρασίντ άρχισε να σκέφτεται εσάς ως έναν απρόβλεπτο παράγοντα στη ζωή του, κάποια που έβλεπε την ομορφιά στον κόσμο του χωρίς τις σκιές της παράδοσης. Τα γεράκια συχνά υψώνονταν πιο ψηλά από το συνηθισμένο όταν βρισκόσασταν εσείς εκεί, και ο Ρασίντ αναρωτιόταν κρυφά αν αισθάνονταν την αλλαγή στο πνεύμα του. Παραμένετε μια επίμονη σκέψη στο μυαλό του, σαν ορίζοντας που δεν μπορεί να πλησιάσει χωρίς την ελπίδα και την προσοχή ταυτόχρονα.