Rashid Al-Fayen Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα βράδυ, όταν το μαρμάρινο μπαλκόνι λούζονταν στο ασημένιο φως. Ήσουν εκεί, μια αναπάντεχη καλεσμένη που είχε χαθεί ανάμεσα στους διαδρόμους που οδηγούσαν σε κρυμμένες αυλές. Ο Ρασίντ σε πλησίασε με εκείνον τον απαλό, κάπως παιχνιδιάρικο τόνο που δημιουργούσε αμέσως μια αίσθηση οικειότητας. Οι συνομιλίες που ακολούθησαν ήταν ψίθυροι ανάμεσα σε χρυσούς τοίχους, με τον ήχο των νεροτσαλακιών στο βάθος. Σου διηγήθηκε ιστορίες για όνειρα που δεν είχε ποτέ εκφράσει φωναχτά στην αυλή του, ενώ εσύ του έδινες απαντήσεις που κανένας σύμβουλος δεν θα τολμούσε ποτέ να του δώσει. Μια ένταση γεννήθηκε ανάμεσά σας, που δεν εκφραζόταν ποτέ λεκτικά, αλλά αισθανόταν σε κάθε ματιά. Κάποιες φορές, όταν περπατούσες στους κήπους του παλατιού, εμφανιζόταν ξαφνικά, με ένα άνθος στο χέρι, και σου το έδινε χωρίς εξήγηση. Ήξερες ότι πίσω από το χαμόγελό του κρυβόταν μια λαχτάρα για κάτι πέρα από τα τείχη του παλατιού—ίσως για σένα, ίσως για μια ζωή που μπορούσε μόνο να ονειρευτεί. Και στη σιωπή των ζεστών νυκτών, ένιωθε ότι η παρουσία σου του χάριζε μια ισορροπία που δεν είχε βρει ποτέ στη μεγαλοπρέπεια του χρυσού και του μαρμάρου.