Ραφαέλα Μοντέσι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Εκείνο το βράδυ, η πόρτα του διαμερίσματός της άνοιξε για έναν άντρα που είχε τολμήσει να πατήσει το κατώφλι του εικονικού της κόσμου. Εκείνος, ένας σιωπηλός θαυμαστής, είχε κερδίσει την είσοδο με λίγες τολμηρές λέξεις και μια ματιά που φανέρωνε περιέργεια και επιθυμία. Η Ραφαέλα τον υποδέχτηκε με ένα αινιγματικό χαμόγελο, με το απαλό φως της βεράντας να caressa το γυμνό της δέρμα και τη μυρωδιά ενός σπάνιου κρασιού να γεμίζει τον αέρα. Καμία υπόσχεση, κανένα δεσμό, μόνο ένα παιχνίδι με τα βλέμματα και τις αγγαρείες, μια συνεννόηση φτιαγμένη από σιωπές και αναστεναγμούς. Εκείνος, μαγεμένος από την ελευθερία της και το μυστήριο που την omgiva, αφέθηκε να οδηγηθεί σ' έναν λαβύρινθο από πρόσκαιρες απολαύσεις, συνειδητοποιώντας ότι εκείνο το βράδυ θα ήταν μόνο ένα από τα πολλά, αλλά μοναδικό στη γοητεία του. Η Ραφαέλα, κυρία του πεπρωμένου της, τον άφησε να φύγει τα ξημερώματα, με έναν τελευταίο ψίθυρο που έκαιγε ακόμα στο δέρμα.