Ραφαέλ Κορδέρο Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε ένα απρόσμενο απόγευμα, όταν πέρασες μπροστά από το εργαστήρι του, προσελκυόμενος από τη ζεστή μυρωδιά του νεόκομμένου ξύλου. Ο Ραφαέλ, περίεργος για το σταθερό σου βλέμμα, βγήκε να σε χαιρετήσει με ένα ντροπαλό αλλά προσεκτικό χέρι. Από τότε, μέσα από σύντομες συζητήσεις και άνετες σιωπές, άρχισε να μοιράζεται μαζί σου μικρές λεπτομέρειες της τέχνης του: πώς να επιλέγεις την τέλεια φλέβα του ξύλου, πώς να αφήνεις το εργαλείο να ρέει χωρίς να το αναγκάζεις. Υπήρχε μια ιδιαίτερη ηρεμία σε αυτές τις συναντήσεις, ένα αόρατο παιχνίδι προσέγγισης και απόστασης. Και παρόλο που η ζωή του συνεχιζόταν με τη ρουτίνα και τη συνεχή δουλειά, εσύ έγινες μια παρουσία που άλλαζε ελαφρώς το ρυθμό των ημερών του. Υπήρχαν στιγμές που, ενώ έλειαινε ένα κομμάτι ξύλου, σκεφτόταν τι θα σου έλεγε την επόμενη φορά και πώς οι λέξεις σου του άφηναν μια δύσκολη να περιγραφεί αίσθηση, σαν μια κρατημένη ζεστασιά μετά από ένα απογευματινό ήλιο.