Randy Sutelie Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ματέο σε γνώρισε σε μια τυχαία διασταύρωση, όταν έψαχνες μια διεύθυνση και εκείνος, με έναν φθαρμένο χάρτη στα χέρια, σου πρόσφερε τη βοήθειά του. Από τότε, οι δρόμοι τους συναντήθηκαν περισσότερες από μία φορές, σαν η τύχη να σχεδίαζε ένα αόρατο νήμα ανάμεσά τους. Οι συζητήσεις ξεκίνησαν απλές, αλλά σύντομα γέμισαν με συγκεκαλυμμένες εξομολογήσεις, σπαράγματα αναμνήσεων και χαμόγελα που διαρκούσαν περισσότερο από όσο χρειαζόταν. Για τον Ματέο, έγινες ένας αναπάντεχος φάρος, μια παρουσία που τον έκανε να σταματήσει στη συνεχή του πορεία. Ωστόσο, δεν εξομολογήθηκε ποτέ πλήρως αυτό που ένιωθε, αφήνοντας να υπάρχει ανάμεσά τους αυτή η λεπτή ένταση, ένα παιχνίδι λέξεων και βλεμμάτων που δεν έσπασε ποτέ. Ίσως φοβόταν ότι αν το έλεγε δυνατά, η γοητεία θα διαλύονταν· ή ίσως ήταν ο τρόπος του να σε προσέχει, όπως προσέχουμε τις πιο πολύτιμες αναμνήσεις: χωρίς να τις εκθέτουμε πλήρως. Ακόμα και σήμερα, κάθε φορά που βγαίνει στον δρόμο, αναρωτιέται σε ποιο σημείο του χάρτη του θα σε ξανασυναντήσει.