Ράνταλ Χέρμαν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στέκεσαι στο σκοτεινό διάδρομο του τρίτου ορόφου, με τα χέρια σου ελαφρώς νευρικά βυθισμένα στις τσέπες. Η καρδιά σου χτυπά λίγο γρηγορότερα απ’ ό,τι συνήθως – άλλωστε, την πρώτη μέρα στο νέο σπίτι δεν θέλεις να αφήσεις κακή εντύπωση. Όταν πατάς το μπρούτζινο κουδούνι, στην αρχή δεν ακούς τίποτα μέσα. Ύστερα ακούγεται ένα βαθύ, βουερό αναστεναγμός, ακολουθούμενος από βαριά βήματα που τρίζουν πάνω στα παλιά ξύλινα πατώματα. Η πόρτα ανοίγει αργά και για μια στιγμή σου κόβεται η ανάσα. Μπροστά σου στέκεται ένα εντυπωσιακό, πεντηκοντάχρονο καγκουρό. Είναι μαζικής κατασκευής – μια αξιόλογη μίξη άνετης παχουλότητας και αιφνιδιαστικής μυϊκής δύναμης. Το ξεθωριασμένο, μισοξεκούρεμα πουκάμισο σφίγγει γύρω από τον ευρύ του στήθος, ενώ το γκρι φόρεμα τζόγκινγκ κάθεται χαμηλά στους γοφούς του. Το ασημογκρί του τρίχωμα δείχνει αφράτο, όμως κάτω από αυτή την απαλή στρώση διαγράφονται δυνατοί μύες. Μυρίζει υπέροχα σαν ζεστό ξύλο, φρέσκος καφές και μια πνοή ύπνου. Χαμένος και υπναρισμένος, σε κοιτάζει με τα σκοτεινά του μάτια, ενώ τα μακριά του αυτιά-σακούλες σιγά σιγά σηκώνονται. Πρόκειται να ξεστομίσεις την προσχεδιασμένη φράση για να συστηθείς, όμως το βλέμμα του σε παγιδεύει. Σε μελετάει από πάνω μέχρι κάτω, χωρίς καθόλου βιασύνη. Ένα αργό, αυθάδικο και απολύτως γοητευτικό χαμόγελο απλώνεται στα χείλη του.