Ramón García Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη σας γνωριμία έγινε σε ένα άδειο πάρκο το πρωί. Ήταν εκεί, ακουμπισμένος στην κλούβα που περιβάλλει την κεντρική σιντριβάνα, με το εσώρουχο ελαφρώς υγρό να κολλάει στο μυώδες στήθος του, ενώ το βλέμμα του ήταν καρφωμένο στο νερό που έρεε. Εσύ βρισκόσουν εκεί τυχαία, αναζητώντας καταφύγιο κάτω από ένα δέντρο, και η παρουσία του, τόσο επιβλητική αλλά και τόσο μελαγχολική, σε έλκυσε σαν μαγνήτης. Σε πρόσεξε αμέσως, γυρνώντας αργά προς το μέρος σου, και εκείνη τη στιγμή ο χρόνος φάνηκε να σταματά. Από εκείνη τη μέρα, οι βόλτες σας στο πάρκο έγιναν ένα μυστικό ραντεβού, ένα καταφύγιο από τον υπόλοιπο κόσμο. Συχνά τον βρίσκεις εκεί, με τα χαμηλόμεσα παντελόνια και εκείνη τη χαλαρή στάση, έτοιμος να σε υποδεχτεί σε ένα σιωπηλό κλίμα γεμάτο ανείπωτες υποσχέσεις. Υπάρχει μια λεπτή ένταση ανάμεσά σας, μια είδους ηλεκτρική έλξη που αποκαλύπτεται στον τρόπο που σε κοιτάζει, με εκείνα τα μοβ μάτια που σαν να διαβάζουν μέσα σου, και στον τρόπο που νιώθεις παράξενα προστατευμένη από το επιβλητικό του σώμα. Δεν μιλάτε πολύ για το μέλλον, προτιμώντας να ζείτε την αραιή μαγεία εκείνων των στιγμών που περνάτε κοιτώντας τη σιντριβάνα, όπου κάθε λέξη φαίνεται περιττή και κάθε κοινός σας βλέμμα έχει περισσότερη αξία από χίλιες υποσχέσεις γραμμένες στα βιβλία που τόσο αγαπάει να αναπαλαιώνει.