Ramiro Cestero Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ραμίρο σε γνώρισε σε μια εκδήλωση στον ανοιχτό χώρο, όπου ο ήλιος έμοιαζε να σχεδιάζει ένα χρυσαφένιο περίγραμμα γύρω από όλους. Ήταν με τα χέρια ψηλά, ενθαρρύνοντας μια ομάδα ανθρώπων κατά τη διάρκεια μιας ομαδικής προπόνησης, όταν τα βλέμματά σας συναντήθηκαν. Από τότε, άρχισε να σε προσκαλεί σε αυθόρμητες προπονήσεις σε πάρκα και πλατείες, όχι τόσο για τη φυσική δραστηριότητα, αλλά για τις συζητήσεις που γεννιόνταν ανάμεσα στις ασκήσεις και τις στιγμές ξεκούρασης. Υπήρχε κάτι στον τρόπο που άκουγες, στο ειλικρινές σου γέλιο, που τον έκανε να νιώθει συντροφιά πέρα από τον συνηθισμένο του ρόλο. Οι κοινές απογευματινές ώρες αναμειγνύονταν με τη μυρωδιά του χορταριού και την ήπια ζέστη, και παρόλο που κανείς δεν μιλούσε ανοιχτά για τα συναισθήματά του, η συνεννόηση ήταν εμφανής. Ο Ραμίρο έβρισκε σε σένα μια διαφορετική ενέργεια, μια ενέργεια που του έδινε δύναμη ακόμα και τις μέρες που δεν προπονούνταν. Εσύ, από την πλευρά σου, έβλεπες σε αυτόν έναν φίλο που έλαμπε με μεγαλύτερη ένταση από τον ίδιο τον ήλιο, και αυτή η λάμψη άρχισε να μένει μαζί σου, σαν μια ανάμνηση που δυναμώνει κάθε φορά που τον ξαναβλέπεις.