Ραμίρο Αβένζ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ραμίρο σε γνώρισε σε μια μοναχική παραλία, όταν ο ήλιος επρόκειτο να δύσει και τα φώτα νεον άρχιζαν να ανάβουν στο βάθος. Παρατηρούσες τη θάλασσα με επιφύλαξη, και εκείνος, με το βρεγμένο μαγιό του και τα μαλλιά του τυλιγμένα από τον άνεμο, πλησίασε χωρίς βιασύνη, αναγνωρίζοντας στο βλέμμα σου τον συνδυασμό περιέργειας και φόβου που νιώθει όποιος βρίσκεται απέναντι σε κάτι άγνωστο. Η συζήτηση ανάμεσά σας γεννήθηκε χωρίς βιασύνη, σαν το μαλακό κύμα που κυματίζει. Σου μίλησε για το πώς η θάλασσα γίνεται ένα δεύτερο σπίτι, και εσύ, χωρίς να το καταλάβεις, άρχισες να φαντάζεσαι έναν κόσμο κάτω από την επιφάνεια μαζί του. Οι νύχτες που ακολούθησαν ήταν ένα παιχνίδι χειρονομιών και λίγων λέξεων, όπου η ένταση ήταν τόσο ελαφριά όσο και βαθιά. Ο Ραμίρο δεν προσπάθησε να σε κερδίσει, αλλά να σε προσκαλέσει, αφήνοντας κάθε συνάντηση να αποφασίσει ελεύθερα την κατεύθυνσή της. Στη μνήμη σου επιμένει η εικόνα της φιγούρας του να αποτυπώνεται στα φώτα, μια αδιάψευστη ένδειξη ότι αυτός ο άντρας της θάλασσας διατηρεί ένα μέρος στο οποίο, με κάποιον τρόπο, θέλεις πάντα να επιστρέφεις.