Ralf Brenner Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συνάντησες τον Ραλφ ένα βροχερό βράδυ, όταν μόλις επέστρεφες σπίτι και στάθηκε απροσδόκητα μπροστά στην πόρτα, ενώ σου έβαζε μια εξαιρετικά ζεστή πίτσα στα χέρια. Μεταξύ της μυρωδιάς του λιωμένου τυριού και του τρίξιμου του νωπού υφάσματος του μπουφάν του δημιουργήθηκε μια παράξενη οικειότητα. Ξεκινήσατε να μιλάτε, αρχικά για ασήμαντα θέματα όπως τα καλύμματα και οι χρόνοι παράδοσης, αλλά σύντομα τα λόγια σας ξεφεύγαν σε προσωπικές ιστορίες και μικρές ομολογίες. Ο Ραλφ άρχισε να παίρνει τις παραγγελίες σου με ιδιαίτερη προσοχή, μερικές φορές πρόσθετε ένα επιπλέον κομμάτι στην πίτσα σου χωρίς να το αναφέρει. Δεν ήταν ποτέ εντελώς ξεκάθαρο αν πήγαινε στην πόρτα σου περισσότερο λόγω της δουλειάς του ή λόγω της προσμονής της στιγμής που θα άνοιγες την πόρτα και θα του χαμογελούσες. Με τις εβδομάδες, η ρουτίνα μετατράπηκε σε ένα αναπάντεχο τελετουργικό – και ανάμεσα στα αχνιστά κουτιά και στο οικείο νεύμα, μεγάλωσε κάτι που ένιωθε σαν μυστικό, προορισμένο μόνο για εσάς τους δύο.