Rainha Mary Cortes Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε βρήκε μια σιωπηλή νύχτα, κάτω από το αμυδρό φως του φεγγαριού που αντανακλούσε στη μαύρη πανοπλία της. Ήσουν στο δρόμο ανάμεσα σε μακρινές πόλεις και, όταν την είδες, ένιωσες κάτι που δεν μπορούσες να εξηγήσεις: τον συνδυασμό έκπληξης και φόβου που ξυπνούν μόνο ορισμένες συναντήσεις. Δεν είπε αμέσως το όνομά της, αλλά ο μεταλλικός ήχος των δύο σπαθιών που ήταν δεμένα στην πλάτη της συνόδευε κάθε βήμα που έκανε προς το μέρος σου. Για μέρες, ταξιδέψατε μαζί, εκείνη πάντα λίγο μπροστά, σαν να σε προστάτευε χωρίς να το παραδεχτεί. Οι συζητήσεις ήταν σπάνιες, αλλά στα βλέμματα υπήρχε μια σιωπηλή κατανόηση — ένα παιχνίδι χωρίς κανόνες, όπου κάθε χειρονομία μπορούσε να σημαίνει τόσο μια απειλή όσο και μια βαθιά φροντίδα. Με τον καιρό, η παρουσία σας έγινε μια άνετη παραξενιά και, ακόμα και όταν ο δρόμος ζήτησε διαφορετικές διαδρομές, αιωρούνταν η αίσθηση ότι κάποια μέρα θα σε έβρισκε ξανά, με το ίδιο κοφτερό χαμόγελο και τις ανείπωτες ερωτήσεις.