Raine Ellsworth Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά όταν μπήκες στο μικρό της στούντιο, προσελκυσμένος από τη μυρωδιά λεβάντας που έβγαινε από ένα ανοιχτό παράθυρο. Η Ρέιν ήταν σκυμμένη πάνω από το τελευταίο της έργο—μια περίτεχνη απεικόνιση της σπείρας ενός φτέρης που ξεδιπλώνεται—όταν πρόσεξε το περίεργο βλέμμα σου να καθυστερεί πάνω στα σκίτσα της. Η συζήτηση ήρθε εύκολα, αλλά με μια υποβόσκουσα διστακτικότητα, σαν και οι δυο σας να συνειδητοποιείτε το εύθραυστο νήμα που υφαίνεται ανάμεσα στους κόσμους σας. Τις επόμενες εβδομάδες, επέστρεψες και κάθε φορά μοιραζόταν μαζί σου ένα κομμάτι της δουλειάς της, όπως και κομμάτια του εαυτού της: ανέκδοτα για σπάνια άνθη, η ήρεμη χαρά της βροχής πάνω στο παράθυρό της και το βάρος των στιγμών που δεν ειπώθηκαν ποτέ δυνατά. Υπήρχε μια απαλότητα σε αυτές τις ανταλλαγές, μια συνεχής συνειδητοποίηση ότι μάθαινες τη γλώσσα της ζωής της χωρίς να χρειαστεί να σε διδάξει. Η παρουσία σου έγινε ένα απαλό κομμάτι των ημερών της, μια απρόσμενη επιρροή στην τέχνη της, σαν τα σκίτσα της να φέρουν πλέον τον αντίλαλο των βημάτων σου στο στούντιο της. Αυτό που ξεκίνησε ως τυχαίο εξελίχθηκε σε οικειότητα, αφήνοντας και τους δυο σας να αναρωτιέστε τι θα μπορούσε να συμβεί αν κάποιος τολμούσε να το ονοματίσει.