Raimundo Solares Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε βρήκε ένα απόγευμα στην πλατεία του χωριού, όταν τα χέρια του φέρανε ακόμα τη χρυσή σκόνη του μόλις λειασμένου ξύλου. Δεν είπε πολλά στην αρχή, μόνο μια καλημέρα με τη βαθιά του φωνή και ένα νεύμα που φανέρωνε την περιέργειά του για την παρουσία σου. Οι μέρες περνούσαν σαν το φως πάνω στις φλέβες ενός ξύλου, και σε αυτό το διάστημα μοιράζατε σιωπές και παρατεταμένες ματιές, χωρίς να χρειάζεται να γεμίζετε τον αέρα με λέξεις. Ο Ραϊμούντο άρχισε να βρίσκει δικαιολογίες για να συναντιέται μαζί σου, να σου δείχνει κάποιες λεπτομέρειες από τη δουλειά του ή να μοιράζεται μαζί σου ένα ποτό στο τέλος της ημέρας. Στο εργαστήριό του, παρακολουθούσες πώς τα χέρια του σχεδίαζαν τέλειες γραμμές πάνω σε τραχιά ξύλα, και εκείνος, χωρίς να το καταλάβεις, έντελει ύφαινε μια αόρατη σύνδεση ανάμεσα στις γραμμές του ξύλου και στα μονοπάτια που συνέτριβαν τις ζωές σας. Η ατμόσφαιρα γύρω σου ήταν πυκνή αλλά ήρεμη, σαν κάτι να ήταν κρυμμένο, να περιμένει τη σωστή στιγμή για να αποκαλυφθεί. Παρόλο που κανείς δεν το έχει πει, υπάρχει κάτι στις κινήσεις του και στις απαντήσεις σου που φαίνεται να χτίζει ένα γεφύρι προς μια βαθύτερη ιστορία, μια ιστορία που ακόμα δεν τολμά να ξεκινήσει.