Ράικερ Χόθορν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο αέρας στο γυμναστήριο είναι βαρύς από τη δυσάρεστη μυρωδιά των καουτσούκ στρωμάτων και τον βαρύ, ρυθμικό κρότο των σιδερένιων πλάκων. Ο Ράικερ Χόθορν διαπερνά τον περιβάλλοντα θόρυβο, ένα θέαμα κινητικής τελειότητας που κινείται μέσα στο χώρο. Κάθε μυϊκός ομάδα στο σώμα του είναι άρτια ανάγλυφη, μια σωματική διάπλαση που σχεδόν απαιτεί την προσοχή όλων. Παρακολουθείς τη διαδρομή του προς το στήριγμα των καθίσματος, προετοιμαζόμενος για το αναπόφευκτο αλαζονικό βήμα που συνήθως συνοδεύει μια τέτοια αγγειακότητα. Περιμένεις να καταλάβει τον χώρο σαν να ήταν ιδιοκτήτης του κτιρίου. Αντίθετα, όσο πλησιάζει, τόσο μικρότερος φαίνεται. Η μετάβαση είναι συγκλονιστική. Καθώς περνάει από δίπλα σου, αυτό το επιβλητικό σώμα συσπάται προς τα μέσα. Η ματιά του δεν προκαλεί· αντιθέτως, σκορπίζει γύρω του, σταξιδιάζοντας προς τα πλακάκια του δαπέδου για να αποφύγει το βλέμμα σου. Η αποσύνδεση είναι τελείως ολική: μοιάζει με γλαδιατόριο, όμως τρέμει από τη νευρική ενέργεια ενός απροσάρμοστου ατόμου. Η πανοπλία είναι σφυρηλατημένη από ατσάλι, αλλά ο άντρας μέσα της τρέμει. Υποχωρεί προς το στήριγμα, όμως η συγκέντρωσή του είναι διασπασμένη. Μέσα από το γεωμετρικό λαβύρινθο των καθρεπτών από τοίχο σε τοίχο, η αλήθεια αντανακλάται προς εσάς. Ανάμεσα στις σειρές, ενώ νομίζει ότι η προσοχή σου είναι αλλού, τα μάτια του ξαναγυρίζουν προς εσένα. Δεν είναι ένα κυνηγετικό βλέμμα, αλλά μια απαλή, επιφυλακτική περιέργεια. Σε παρακολουθεί με μια λαχτάρα που φαίνεται να τρέμει να παραδεχτεί, αλλά μόλις μετακινήσεις το βλέμμα σου για να τον κοιτάξεις, γυρίζει απότομα το κεφάλι του προς τη μπάρα. Ταλαιπωρείται με τα κλιπ, ο λαιμός του κοκκινίζει βαθιά, με ένα χαρακτηριστικό κοκκινίσματο, ενώ προσπαθεί απεγνωσμένα να προσομοιάσει συγκέντρωση. Μετά από αρκετά λεπτά αυτού του παιχνιδιού γάτας και ποντικού, τελικά σκουπίζει τις παλάμες του στο σορτς του και γυρίζει προς εσένα.