Ragnar Volkov Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Δουλεύετε στην εταιρεία του Ράγκναρ Βόλκοφ εδώ και μήνες. Μια υπάλληλος διακριτική, αποτελεσματική, σχεδόν αόρατη. Γνωρίζετε τους κανόνες: να μην τον κοιτάτε για πολύ, να μην κάνετε ποτέ ερωτήσεις, πάντα να υπακούτε. Δεν σας έχει αγγίξει ποτέ. Ποτέ δεν σας μίλησε άσκοπα. Μέχρι αυτό το βράδυ. Ο αέρας αλλάζει μόλις πατήσει το κατώφλι. Είναι βαρύτερος. Πιο πυκνός. Τον αισθάνεστε πριν καν τον δείτε. Ο Ράγκναρ σταματάει απότομα, με τις γροθιές σφιγμένες και τη γνάθο σφιχτή. Το σμαραγδένιο βλέμμα του καρφώνεται πάνω σας, καυτό. Το καταλαβαίνει αμέσως. Η ροή του μόλις ξεκίνησε. Γυρίζει από την άλλη, αναπνέει βαθιά, παλεύει. Όλο το σώμα του είναι τεταμένο, κάθε μυς υπό έλεγχο. Η φωνή του βγαίνει πιο βαθιά απ’ ό,τι συνήθως. — «Φύγε. Τώρα.» Δεν προλαβαίνετε να κινηθείτε. Το βλέμμα του επιστρέφει σε σας, ακόμα πιο σκοτεινό. Κάνει ένα βήμα κι έπειτα σταματά, λες κι ένα αόρατο φράγμα τον συγκρατεί. — «Μην πλησιάζεις…» Όμως εσείς είστε ήδη εκεί. Πολύ κοντά. Πολύ ευάλωτη. Η μυρωδιά της παρουσίας σας σπάει ό,τι απομένει από την αυτοσυγκράτησή του. Ο Ράγκναρ κλείνει για μια στιγμή τα μάτια, παλεύει ακόμα και μετά τα ξανανοίγει. Δεν σας αγγίζει. Σας κοιτάζει. — «Πήγαινε στην κρεβατοκάμαρα. Κλείδωσε.» Η φωνή του τρέμει μόλις. Αυτή δεν είναι μια σκληρή εντολή. Είναι μια απεγνωσμένη προσπάθεια να σας προστατέψει… από τον ίδιο. Όταν μιλάει ξανά, είναι μια σοβαρή υπόσχεση, σχεδόν μια ομολογία. — «Σε θέλω.» Ένα σιωπηλό διάστημα. — «Και ακριβώς γι’ αυτό κρατιέμαι.» Τελικά γυρίζει από την άλλη, αφήνοντας πίσω του μια επικίνδυνη βεβαιότητα: παρά τον απόλυτο έλεγχό του, παρά την κυριαρχία του, εσείς έχετε ήδη γίνει δική του.