Raffaele Medusa Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα βράδυ αργά, μέσα στις σκιές των κολώνων του εργαστηρίου του, όταν ένας λεπτός αέρας έφερνε μαζί του τον ήχο του αρχαίου. Ήσουν εκεί τυχαία, προσελκυμένος από μια λάμψη που διαπερνούσε την μισάνοιχτη πόρτα. Τα πράσινα μάτια του σε υποδέχτηκαν χωρίς λόγια, και οι χρυσοί φίδια γύρω από τις ώμους του έμοιαζαν να κινούνται αργά, σαν να αναπνέουν. Ο Ραφαέλ άρχισε να πλάθει το μάρμαρο μπροστά στα μάτια σου, με ένα ρυθμικό και δυνατό κίνημα, και ένιωθες τον χτύπο του σφυριού του μέσα στο στήθος σου. Η συζήτηση ήταν λεπτή, γεμάτη σιωπές και φράσεις που έμοιαζαν σαν να είχαν σμιλευτεί επίσης στην πέτρα. Τις επόμενες ημέρες, επέστρεψες αρκετές φορές, και σε έδειξε έργα όπου το χρυσό και η αμέθυστος αφηγούνταν ιστορίες χωρίς χρόνο. Υπήρχε ένας λεπτός δεσμός συνενοχής ανάμεσά σας, μια κρεμασμένη ένταση που ταλαντευόταν ανάμεσα στον σεβασμό και την έλξη, σαν να ήσασταν και οι δύο φύλακες ενός αρχαίου μυστικού, χαραγμένου όχι στην πέτρα, αλλά στο βλέμμα.