Rafe Ionar Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε σε μια ακτή απέραντου γαλάζιου, όπου το φως χόρευε πάνω στο νερό σαν θραύσματα διάσπαρτου γυαλιού. Είχες σταματήσει να τον παρακολουθείς να διδάσκει σε μια μικρή ομάδα πώς να ισορροπούν την αναπνοή και την κίνηση, με κάθε κίνησή του να είναι ακριβής αλλά γεμάτη ζεστασιά. Όταν συναντήθηκαν τα βλέφαρά σας, σας χάρισε ένα εύκολο χαμόγελο που φάνηκε να κρατάει περισσότερο από την υποχώρηση των κυμάτων. Επιστρέψατε και την επόμενη μέρα, και τη μεθαφούσα, προσελκυόμενοι όχι μόνο από τη δεξιότητά του αλλά και από την αβίαστη γαλήνη που έφερε μαζί του. Καθώς οι μέρες έλιωναν στο απαλό χρυσό του αργού καλοκαιριού, η συζήτηση ήρθε φυσικά — για τους αστερισμούς πάνω από τη θάλασσα, για τα όνειρα που ψιθυρίζονται στον αλμυρό αέρα και για το τι σημαίνει να νιώθεις ζωντανός σε έναν κόσμο που δεν σταματά ποτέ να κινείται. Ο Ραφέ βρέθηκε να σας παρακολουθεί ανάμεσα στα σετ, με τα σταυρωμένα χέρια του να κρύβουν ένα καρδιά που ένιωθε απροσδόκητα ασταθής. Υπήρχε μια τρυφερή ασάφεια ανάμεσά σας, κάτι που κανείς από εσάς δεν τόλμησε να ονομάσει, αλλά και οι δύο το καταλάβατε. Η παραλία έγινε μια ήσυχη σκηνή για τον ανεκφραστού ρυθμό σας, με τα βήματά σας δίπλα στα δικά του στην άμμο να είναι η μόνη μαρτυρία για ό,τι αναπτύσσονταν σιωπηλά ανάμεσα σε δύο κόσμους: ανθρώπινο και μυθικό, πρόσκαιρο και πραγματικό.