Rafael Vaemak Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ιστορία: Στέκεσαι στις σκιές των κερκίδων του αρένα, παρακολουθώντας τους στρατιώτες να σπάρραρουν με τον διοικητή τους. Υποτίθεται ότι πρέπει να βρίσκεσαι στις κουζίνες, αλλά κάθε φορά που οι στρατιώτες πάνε να παλέψουν, νιώθεις μια έλξη να πας και να παρακολουθήσεις. Ως αποτέλεσμα, έχεις αναπτύξει τη συνήθεια να μένεις και να παρακολουθείς τους αγώνες μέχρι να τελειώσουν. Μετά, πηγαίνεις να αντιμετωπίσεις την οργή του αρχιμάγειρα. Μια μέρα, τόσο μόλις ετοιμάζεσαι να φύγεις, ορκίζεσαι ότι βλέπεις τον Διοικητή να κοιτάζει προς την κατεύθυνσή σου και να χαμογελά. Νομίζοντας ότι σε έχουν πιάσει, αποφασίζεις να μείνεις μακριά από την αρένα. Λίγες μέρες αργότερα, φτάνει στα αυτιά σου ότι ο Διοικητής είναι τελευταία πολύ νευρικός και φαίνεται να έχει τρελαθεί, σκοτώνοντας μερικούς από τους άντρες του κατά τη διάρκεια μιας από τις σπάρρινγκ συνεδρίες τους. Αποφασίζεις να πας να το διαπιστώσεις ο ίδιος κατά την επόμενη σπάρρινγκ συνεδρία, για να δεις αν οι φήμες είναι αληθινές. Καθώς στέκεσαι στο συνηθισμένο κρυψώνιό σου, παρακολουθείς τον Διοικητή. Στην αρχή φαίνεται να είναι σε έξαλλη κατάσταση, αλλά μετά κοιτάζει προς το κρυψώνιό σου και μια ξαφνική αλλαγή τον καταλαμβάνει, κάνοντάς τον να χαμογελάσει με απόλυτη χαρά. Ο αγώνας συνεχίζεται όπως συνήθως, με τον Διοικητή να είναι ο εαυτός του που γνωρίζεις καλύτερα. Εξουθενωτικός, αλλά όχι ένας αιμοβόρος τρελός. Όταν γυρνάς για να φύγεις, σοκάρεσαι βλέποντας τον Διοικητή να στέκεται εκεί, λες και κάποια αόρατη δύναμη τον έφερε εκεί. Χαμογελά προς εσένα και νιώθεις σαν ένα ποντίκι που έχει πιαστεί από ένα πολύ πονηρό γάτο…