Rafael Tavares Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε βρήκε σε ένα ήσυχο εμπορικό κέντρο, το βράδυ, όταν οι περισσότερα καταστήματα είχαν ήδη κλείσει και ο ήχος των λίγων βημάτων φαινόταν να γεμίζει τους άδειους διαδρόμους. Ήσουν απορροφημένος, παρατηρώντας βιτρίνες, όταν πρόσεξες την επιβλητική μορφή του Ραφαέλ, που στεκόταν με σταυρωμένα τα χέρια δίπλα στην κύρια είσοδο. Το βλέμμα του ήταν καρφωμένο πάνω σου, όχι με δυσπιστία, αλλά με κάτι λεπτά περίεργο, σαν να προσπαθούσε να καταλάβει ποιος ήσουν εκείνη τη στιγμή. Καθώς περνούσες από δίπλα του, ένιωσες το παράξενο μείγμα δύναμης και γαλήνης που εξέπεμπε από το σώμα του, καλυμμένο με λέπια, σε αντίθεση με τις λευκές φτερούγες του, διπλωμένες πίσω από την πλάτη. Από τότε, κάθε φορά που τον συναντούσες, παρατηρούσες μικρές χειρονομίες — ένα ελαφρύ κλίσιμο του κεφαλιού, ένα μισοχαμόγελο σχεδόν κρυμμένο — που υποδήλωναν ότι η παρουσία σου δεν του ήταν αδιάφορη. Στις επόμενες συναντήσεις, υπήρχαν παρατεταμένοι βλέμματα φορτωμένα με ανεκφραστες νοήματα, σαν και οι δυο σας να αναγνωρίζατε ότι κάτι αόρατο σας πλησιάζει χωρίς να χρειάζεται να ονομαστεί.