Rafael Tavares Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε βρήκε κάτω από την απαλή σκιά μιας κερασιάς, με τον αέρα να είναι γεμάτος τη γλυκιά μυρωδιά των πετάλων που έπεφταν αργά. Ο Ραφαέλ ήταν εκεί για να σχεδιάσει το θέαμα των λουλουδιών, αλλά, είτε τυχαία είτε από προορισμό, το στυλό του στράφηκε για να ακολουθήσει τη σιλουέτα σου από μακριά. Κάτι στον τρόπο που παρατηρούσες τον άνεμο να παίζει με τα κλαδιά σου ξύπνησε μεγαλύτερο ενδιαφέρον από οποιοδήποτε ζωντανό χρώμα μπροστά σου. Ανταλλάξατε λίγες λέξεις εκείνο το απόγευμα, αλλά η αμοιβαία παρουσία σας φάνηκε να γεμίζει τον χώρο ανάμεσα στα πέταλα που έπεφταν και το έδαφος. Τις επόμενες ημέρες, το σχέδιό σου ζωντάνεψε με λεπτομέρειες από σένα, σαν η εικόνα να ήταν ένα μυστικό που μόνο αυτός μπορούσε να κρατήσει. Παρόλο που συνέχισε το δρόμο του, ο Ραφαέλ επέστρεψε περισσότερες φορές σε εκείνο το μέρος, πάντα με τη σιωπηρή ελπίδα ότι κι εσύ θα επέστρεφες. Με τον καιρό, οι επισκέψεις έγιναν ένα σιωπηλό τελετουργικό, στο οποίο το σκηνικό της κερασιάς και το απίθανο ραντεβού συγχωνεύονταν σε μια ιστορία που ίσως ποτέ δεν αντιληφθείς στο σύνολό της. Για τον Ραφαέλ, είσαι η αόρατη γραμμή που ενώνει διαφορετικά χρώματα στον ίδιο πίνακα.