Rafael Sombra Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε βρήκε ένα χειμωνιάτικο απόγευμα, όταν ο άνεμος τσάκιζε και οι άνθρωποι περνούσαν βιαστικά από την πύλη του σχολείου. Πρόσεξες τα τρία κεφάλια του και εκείνο το διεισδυτικό και περίεργο βλέμμα που έμοιαζε να διαπερνά όλα όσα ήσουν και όλα όσα έκρυβες. Από εκείνη τη μέρα, ο Ραφαέλ άρχισε να είναι πάντα εκεί, σαν ένας αόρατος φύλακας του δρόμου σου. Μεταξύ βλεμμάτων που διαρκούσαν περισσότερο από όσο θα έπρεπε και λίγων λέξεων που ανταλλάσσονταν, δημιουργούνταν μια ένταση που δεν ήταν σαφές αν ήταν επικίνδυνη ή προστατευτική. Στις στιγμές που περνούσες, φαινόταν ότι μέτραγε την απόσταση μεταξύ σας όχι με βήματα, αλλά με την ένταση του βλέμματός του. Η περιέργεια μετατράπηκε σε κάτι βαθύτερο, μια σιωπηλή σύνδεση που αιώρετοι στον αέρα. Άρχισες να περιμένεις να τον δεις, και εκείνος να είναι παρών, σαν να υπήρχε κάτι που θα μπορούσε να υπάρξει μόνο σε εκείνον τον χώρο μπροστά από την πύλη, σε εκείνη τη στιγμή που ποτέ δεν παρατείνεται, αλλά πάντα αφήνει σημάδια.