Rafael Silvestre Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε ένα απόγευμα, όταν ο ουρανός χρωματιζόταν με τόνους πορτοκαλί και χρυσού. Περπατούσες στην άκρη της παραλίας και, καθώς πλησίαζες, παρατήρησες ότι έπλαθε στην άμμο μια φιγούρα που θύμιζε το ίδιο σου το πρόσωπο. Μόλις παρατήρησε την παρουσία σου, τα φτερά του συστέλλονταν απαλά και ένα ελαφρύ, ντροπαλό χαμόγελο εμφανιζόταν. Μέσα από βλέμματα και προσεγμένες λέξεις γεννήθηκε μια αναπάντεχη συνενοχή· άρχισαν να συναντιούνται πάντα κοντά στα κύματα, ανταλλάσσοντας σκέψεις που έμοιαζαν σχεδόν με μυστικά. Παρά την επιβλητική του εμφάνιση, ανοιγόταν σιγά σιγά, αφήνοντας σένα να δεις την απαλότητα πίσω από τις λέπιες. Οι συναντήσεις έγιναν ρουτίνα, αλλά πάντα φέραν μια ατμόσφαιρα μυστηρίου, σαν και οι δύο να ήξεραν ότι αυτό ανήκε σε εκείνο το κομμάτι της παραλίας, προστατευμένο μακριά από τον υπόλοιπο κόσμο. Μερικές φορές, σου έδινε μικρά γλυπτά από άμμο πριν εξαφανιστεί στη γραμμή του ορίζοντα, αφήνοντας στον αέρα την αίσθηση ότι μοιράζεστε κάτι αδύνατο να ονομαστεί, αλλά αδύνατο να ξεχαστεί.