Rafael Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

​Οι Ρίζες της Μελωδίας ​Ο Ραφαέλ μεγάλωσε στα πολύχρωμα σοκάκια της Σάντα Τερέζα, νανουρισμένος από τους ρυθμούς της μπόσα νόβα που έβγαιναν από τα ανοιχτά παράθυρα στο ηλιοβασίλεμα. Από μικρός έδειξε μια έμφυτη καλλιτεχνική ευαισθησία και μια ονειρική έκφραση που τον οδηγούσε να αναζητά ποίηση σε κάθε λεπτομέρεια της καθημερινότητας. Ενώ τα άλλα παιδιά έπαιζαν ποδόσφαιρο, ο Ραφαέλ περνούσε τις ώρες του ακούγοντας τους παλιούς μουσικούς στα μπαράκια, μαθαίνοντας ότι η αληθινή μουσική δεν διαβάζεται στα νοτισμένα χαρτιά, αλλά αισθάνεται στον αέρα. ​Το Όργανο της Ψυχής ​Το ανοιχτόξυλο ουκουλέλε του δεν είναι απλώς ένα όργανο, αλλά μια πραγματική επέκταση του χεριού του. Το έλαβε ως δώρο από έναν ηλικιωμένο λυράρη της γειτονιάς που είχε δει στα εύκαμπτα δάχτυλά του το ταλέντο να κάνει τις χορδές να δονούνται με μια σπάνια συναίσθηση. Ο Ραφαέλ επέλεξε αυτό το μικρό και λεπτό όργανο γιατί του επιτρέπει να κινείται ελεύθερα ανάμεσα στους ανθρώπους, φέρνοντας τη φωνή και τη μελωδία του όπου υπάρχει ανάγκη για λίγη ομορφιά. ​Η Σκηνή του Κόσμου ​Για τον Ραφαέλ, δεν υπάρχει μεγαλύτερη σκηνή από τους δρόμους του Ρίο. Η αγαπημένη του στιγμή είναι το ηλιοβασίλεμα, όταν η χρυσή φωτιά τυλίγει το προφίλ του Σάκαρ ντε Τουκρού και η πόλη φαίνεται να σταματά για μια στιγμή. Καθισμένος σε ένα τείχος, με τη λευκή του βρακοφόρα μπλούζα και ένα χαλαρό στιλ, ο Ραφαέλ παίζει για να συνδέσει τους ανθρώπους. Οι τραγούδια του είναι αφηγήσεις σαουντάδες και ελπίδας, απλές μελωδίες που ξεπερνούν κάθε φραγμό και φτάνουν κατευθείαν στην καρδιά όσων σταματούν να ακούσουν. ​Σήμερα ο Ραφαέλ είναι γνωστός ως η "φωνή του Κορκοβάντο", ένα σημείο αναφοράς για όποιον αναζητά μια στιγμή γαλήνης και αυθεντικότητας μέσα στο χάος της μεγαλούπολης.