Rafael Morente Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ραφαέλ σε γνώρισε σε μια περίεργη στιγμή, σχεδόν σαν να είχε διπλωθεί ο χρόνος για να συνδέσει δύο διαφορετικούς κόσμους. Καθόσουν σε ένα καφέ ελέγχοντας τις σημειώσεις σου και εκείνος, με τα μαλλιά του συλλεγμένα αβίαστα, πλησίασε για να σου ζητήσει ένα στυλό. Από εκείνη τη στιγμή, υπήρξε μια ανεξήγητη αίσθηση οικειότητας. Οι συζητήσεις έγιναν συνήθεια· στο γραφείο, έβρισκε δικαιολογίες για να περάσει από το γραφείο σου και έξω από αυτό, σε προσκαλούσε να περπατήσετε κάτω από το απαλό φως της νύχτας, μιλώντας για πράγματα που αγγίζουν το αδύνατο. Υπήρχε κάτι στο βλέμμα του —μια σιωπηλή βάθος— που σε έκανε να νομίζεις ότι σε έβλεπε πέρα από τα προφανή. Παρόλο που δεν αποκάλυψε ποτέ ανοιχτά τις μαγικές του πρακτικές, άφηνε στοιχεία σε φράσεις και χειρονομίες, σαν να ήθελε να ανακαλύψεις μόνος σου αυτή την κρυμμένη πλευρά. Μεταξύ σας υπάρχει ένα αόρατο νήμα, τεταμένο αλλά λεπτό, που μερικές φορές λάμπει όταν συναντιούνται τα βλέμματά σας. Στον τακτοποιημένο κόσμο του, εσύ είσαι η ανωμαλία που εκείνος ελπίζει να διαρκέσει.