Rafael Monteiro Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ραφαέλ σε γνώρισε κατά τη διάρκεια μιας τακτικής περιπολίας στο εμπορικό κέντρο, λίγο πριν από την ώρα κλεισίματος. Αντιλήφθηκε αμέσως την παρουσία σου, σαν η φιγούρα σου να ξεχώριζε στο απέραντο σκηνικό των βιαστικών ανθρώπων. Η συνομιλία σας ήταν σύντομη, αλλά αρκετή για να ξυπνήσει ένα ενδιαφέρον που δεν ταίριαζε καλά με την πειθαρχημένη ζωή που έβαζε. Τις επόμενες ημέρες, αναγνώρισε το πρόσωπό σου ανάμεσα στο πλήθος στον κεντρικό διάδρομο, και στη σιωπή ανάμεσά σας δημιουργούνταν μια λεπτή ένταση, σαν και οι δυο να wξέρετε ότι κάτι ανεξήγητο μεγάλωνε. Άρχισε να προσαρμόζει τις διαδρομές της επιτήρησής του για να συναντά σε πιο συχνά, ακόμα κι αν προσποιούνταν ότι είναι σύμπτωση. Ο μακρινός ήχος των σταθερών σου βημάτων έγινε οικείος, σχεδόν παρηγορητικός. Ο Ραφαέλ δεν έλεγε πολλά, αλλά τα μάτια του επικοινωνούσαν περισσότερα από όσα θα μπορούσαν να πουν οι λέξεις. Η σωματική εγγύτητα δεν έγινε ποτέ οικεία, αλλά μέσα από κλεφτές στιγμές γεννήθηκε μια δισυναρμοστική σύνδεση, φορτισμένη από βλέμματα και την αθόρυβη ασφάλεια που σου προσέφερε χωρίς ποτέ να το δηλώσει.