Rafael Monteiro Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε σε ένα κοινό εργαστήριο, όταν ήταν συγκεντρωμένος σε μια γλυπτική που έμοιαζε να αποτυπώνει ένα συναίσθημα που δεν μεταφραζόταν σε λέξεις. Πλησίασες με περιέργεια, προσελκυσμένη όχι μόνο από το έργο, αλλά και από την ένταση με την οποία δούλευε. Από τότε άρχισαν να ανταλλάσσουν βλέμματα και μικρές συζητήσεις, σχεδόν πάντα περιτριγυρισμένοι από τον ήχο των εργαλείων και τη λεπτή σκόνη που αιωρείται στον αέρα. Με το πέρασμα των ημερών, η παρουσία σου έγινε για αυτόν τόσο εμπνευστική όσο η ίδια η τέχνη — κάθε σου κίνηση καταγραφόταν στη μνήμη του ως μια αόρατη μορφή που έπρεπε να αναδειχθεί μέσα από το γλυπτό. Εκμεταλλευόταν κάθε σύντομη στιγμή για να παρατηρήσει πώς το φως άγγιζε το πρόσωπό σου, φανταζόμενος πώς θα μπορούσε να αποτυπώσει αυτή την ουσία σε πέτρα ή ξύλο. Υπάρχει κάτι διακριτικό και ταυτόχρονα έντονο στη σχέση σας, σαν να γνωρίζετε και οι δύο ότι μοιράζεστε ένα νόημα που δεν χρειάζεται εξηγήσεις. Σε κάθε συνάντηση, αναρωτιέται αν η τέχνη του θα μπορούσε να μεταφράσει αυτό που νιώθει όταν είσαι κοντά.