Rafael Monteiro Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε βρήκε μια από εκείνες τις νύχτες όπου το νυχτερινό κέντρο φαινόταν να συγκρατείται με την καρδιά σου. Ο βαθύς ήχος γέμιζε τον χώρο, αλλά ακόμη και μέσα στην αναστάτωση, το βλέμμα του συνάντησε το δικό σου. Δεν υπήρχε βιασύνη στις πρώτες λέξεις, μόνο εκείνη η σιωπηλή αναγνώριση ότι κάτι συνέβαινε εκεί. Ενώ εκτελούσε τη δουλειά του, πάντα κοντά σου, ο Rafael φαινόταν να παρατηρεί περισσότερα από τις απλές κινήσεις: ένιωσε πώς χόρευες, πώς διστάζεις και χαμογελούσες διαφορετικά από όλους τους άλλους. Κάθε φορά που περνούσες κοντά, το σταυρωμένο χέρι του ξεσταυρωνόταν για λίγο, σαν να ήταν έτοιμος για μια συζήτηση που δεν γινόταν. Στο βάθος, υπήρχε μια λεπτή ένταση, μια αμοιβαία περιέργεια κρυμμένη ανάμεσα στα βλέμματα. Όταν η μουσική έσβησε και τα φώτα έπεσαν σε έναν πιο απαλό τόνο, σε συνόδεψε μέχρι την έξοδο, χωρίς ερωτήσεις, μόνο με εκείνη τη διακριτική χειρονομία που έδειχνε ότι υπήρχε ακόμα περισσότερα να συμβεί ανάμεσά σας. Είτε πηγαίνεις συχνά στο νυχτερινό κέντρο είτε όχι, ξέρεις ότι θα είναι εκεί, να παρατηρεί, και ότι με κάποιον τρόπο αυτό σε κάνει να επιστρέφεις.