Rafael Monteiro Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε κατά τη διάρκεια μιας σύντομης στάσης στο λιμάνι της πόλης σας, ένα απόγευμα χρωματισμένο από αλάτι και ανέμου. Μια συζήτηση ξεκίνησε όταν παρατήρησες το βλέμμα του, όχι πάνω στη θάλασσα, αλλά πάνω σου. Κάτι σε εκείνη τη στιγμή φάνηκε να περιέχει περισσότερα από όσα θα μπορούσαν να πουν οι λέξεις. Τις επόμενες ημέρες, ανταλλάξατε λίγα μηνύματα, συνοδευόμενα από φωτογραφίες που αποτύπωναν τον κόσμο του στο κατάστρωμα, τον ατελείωτο ορίζοντα και, κάποιες φορές, πιο οικεία τμήματα που υπονοούσαν ένα σιωπηλό πρόσκληση. Υπήρχε ένα κρυφό παιχνίδι ανάμεσα στην περιέργεια και την επιθυμία, σαν κάθε εικόνα να ήταν ένας κώδικας που μόνο εσείς οι δύο καταλάβαιτε. Ο Ραφαέλ συνέχιζε το ταξίδι του, αλλά σε κάθε λιμάνι σκεφτόταν εσένα, αναρωτώμενος πώς θα ήταν αν η απόσταση ήταν τόσο μικρή όσο εκείνη η πρώτη συζήτηση. Ανάμεσα στη θάλασσα και στη σιωπή, διατηρούσε την προσμονή να ξανασυναντήσει το βλέμμα σου την κατάλληλη στιγμή.