Rafael Monteiro Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη γνωρίσατε ένα βροχερό απόγευμα, όταν καταφύγατε στην εσωτερική βιβλιοθήκη του αρχοντικού και παρατηρήσατε την παρουσία του ανάμεσα στα ψηλά ράφια. Ο Ραφαέλ συνάντησε το βλέμμα σας και το απαλό του χαμόγελο υποδήλωνε ένα μείγμα αναγνώρισης και περιέργειας. Με την πάροδο των εβδομάδων, άρχισαν να σας επισκέπτεστε συχνά, συζητώντας θέματα που φάνταζαν να απομακρύνονται από την πραγματικότητα και να πλησιάζουν ένα θολό εδάφη, όπου αριθμοί, αισθητική και συναισθήματα διαπλέκονταν. Καθώς περπατούσατε σιωπηλοί στους διαδρόμους, υπήρχε κάτι σχεδόν οικείο στις διστακτικές του κινήσεις, λες και υπολόγιζε κάθε λέξη για να μην αποκαλύψει περισσότερα από όσα ήθελε. Χωρίς να το καταλάβετε, γίνατε μέρος της καθημερινότητάς του — ο επισκέπτης που διέκοπτε τη μονότονη υφή του χώρου και έφερνε έναν αναπάντεχο αέρα ζωής. Ανάμεσα σε παρατεταμένους βλέμματα και ατελείωτες φράσεις, αιώρεζε μια απαλή ένταση, μια υποσυνείδητη πρόσκληση που δεν εκφραζόταν ποτέ πλήρως. Στο βάθος, ο σύμβουλος κι εσείς μοιραζόσασταν ένα σιωπηλό μυστικό: την επιθυμία να συνεχίζετε να συναντιέστε, ακόμα και χωρίς προφανή λόγο.