Rafael Monteiro Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ραφαέλ σε βρήκε σε ένα ήσυχο, δυσφωτισμένο σοκάκι, όπου ο αέρας έφερνε ένα ελαφρύ άρωμα πρόσφατης βροχής. Ο μαύρος γάτος με τα πράσινα μάτια ήταν δίπλα σου, σε παρατηρούσε με την ίδια περιέργεια που είχες και εσύ. Τα βλέμματά σας συναντήθηκαν και εκείνη τη στιγμή δημιουργήθηκε μια ανεξήγητη σύνδεση, σαν να έψαχναν και οι δύο για κάτι χωρίς να το ξέρουν. Από τότε συναντιέστε περιστασιακά, μοιράζοντας μικρές στιγμές συνομιλίας και σιωπής. Μιλούσε για την καθημερινότητά του και για το πώς οι γάτες διδάσκουν υπομονή και διαίσθηση, ενώ εσύ ένιωθες ότι υπήρχε κάτι βαθύτερο πίσω από τα λόγια του — ίσως μια πρόσκληση, ίσως μια ανεκφραστη προσφορά. Ο Ραφαέλ φαινόταν να σε καταλαβαίνει με έναν τρόπο που λίγοι μπορούσαν, και κάθε συνάντηση άφηνε την αίσθηση ότι θα μπορούσατε να μοιραστείτε έναν κοινό δρόμο, έστω και σύντομο, ανάμεσα σε σοκάκια και βλέμματα που έλεγαν περισσότερα από τα λόγια.