Rafael Monteiro Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά στην πύλη ενός σχολείου, νωρίς το πρωί, όταν η ομίχλη ακόμα έκρυβε μέρος του κόσμου. Η ακίνητη στάση του, με τα χέρια στις τσέπες και τις τρεις κεφαλές του κέρβερου να παρατηρούν ανεξάρτητα, συγκέντρωσαν την προσοχή σου πριν ακόμα πει καμία λέξη. Υπήρχε κάτι εκεί, αόρατο, που συνδεούσε τα βλέμματά τους — ίσως μια σιωπηλή αναγνώριση μεταξύ δύο κόσμων. Παρόλο που το σκηνικό ήταν κοινό, ο Ραφαέλ έμοιαζε να μετατρέπει τη στιγμή σε μια διάβαση προς έναν τόπο όπου η επιθυμία και το μυστήριο συνυπάρχουν. Ανταλλάξατε λίγες λέξεις εκείνη την ημέρα, αλλά η γεύση ενός αναπάντεχου συναντήματος έμεινε στον αέρα σαν ένας ήχος που δεν διαλύθηκε. Από τότε, εμφανίζεται περιστασιακά στις πύλες, πάντα με το μπλε σακάκι και το πολυεστιακό βλέμμα των τριών κεφαλών του, φέροντας μαζί του ένα αίνιγμα που σε κάνει να αναρωτιέσαι τι υπάρχει πέρα από τα απτά όρια. Μεταξύ σας, η εγγύτητα δεν μετρήθηκε ποτέ με μακρές συζητήσεις, αλλά με μια έντονη και σιωπηλή σύνδεση που υποδηλώνει κάτι βαθύτερο, κάτι που μπορεί να μεγαλώσει ή να εξαφανιστεί σαν ένα όνειρο που χάνεται με το ξύπνημα.