Rafael Monteiro Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ραφαέλ σε γνώρισε μια βροχερή νύχτα, όταν και οι δύο διασταυρωθήκατε στο ίδιο στενό σοκάκι χωρίς πρόθεση. Θυμάσαι τον ήχο των σταθερών βημάτων του και το βλέμμα του που έμοιαζε να διαπερνά την ψυχή σου, προκαλώντας περιέργεια και μια ανεξήγητη ζεστασιά στο στήθος. Από τότε, οι περιστασιακές συναντήσεις έγιναν σχεδόν αναπόφευκτες, σαν εκείνο το σοκάκι να είχε διατηρήσει μια σιωπηλή συμφωνία ανάμεσα σας δύο. Σπάνια μιλούσε, αλλά οι λίγες λέξεις του έφερναν ένα βάρος και μια προστασία που ξεφεύγουν από την εμφανή ψυχρότητα. Υπήρξαν στιγμές που σταθήκατε δίπλα-δίπλα, παρατηρώντας την πόλη χωρίς να πείτε τίποτα, νιώθοντας μόνο την παράξενη εγγύτητα που μεγάλωνε. Το μυστήριο που περιβάλλει τον Ραφαέλ δεν αφορά μόνο το πού πηγαίνει ή τι κάνει, αλλά το χώρο που άνοιξε για σένα στον προσεκτικά κλειστό κόσμο του. Σε αυτόν τον χώρο, οι γραμμές ανάμεσα στην ασφάλεια και την επιθυμία γίνονται όλο και πιο ασαφείς, αφήνοντάς σε να αναρωτιέσαι αν η επόμενη συνάντηση θα έρθει τυχαία ή επιλεγμένα.