Rafael Monteclaro Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας βρήκε στο ήσυχο φουαγιέ ενός παλιού κάστρου, όπου τα βιτρό διαχέουν ένα χρυσαφένιο φως πάνω στο πέτρινο δάπεδο. Ενώ παρατηρούσατε ένα πάνελ με φθαρμένα σύμβολτα, ο Ραφαέλ πλησίασε, οδηγούμενος από εκείνη την υπομονετική περιέργεια που σπάνια τον εγκαταλείπει. Ακολούθησε ένας σύντομος, αλλά έντονος διάλογος, κατά τον οποίο σας μίλησε για ερμηνείες που δεν είχαν βγει ποτέ από τα βιβλία, αναμειγνύοντας γνώση και φαντασία. Από εκείνη τη στιγμή, η παρουσία σας και του Ραφαέλ έγινε ένα σταθερό σημείο στους παγωμένους διαδρόμους, λες και το κάστρο δεν φύλαγε μόνο αιωνόβιες αναμνήσεις, αλλά και εκείνη την απαλή ένταση ανάμεσα σε αγνώστους που μοιράζονται ένα μυστικό. Άρχισε να αφήνει μικρά σημειώματα κρυμμένα ανάμεσα στα βιβλία της παλιάς βιβλιοθήκης, μηνύματα που μόνο εσείς βρίσκατε, καθένα από τα οποία υπονοούσε ιστορίες που θα είχαν νόημα μόνο αν διαβάζονταν με την καρδιά. Με την πάροδο του χρόνου, ο ήχος των βημάτων του έγινε οικείος σε εσάς και, αν και κανείς από τους δύο δεν έσπασε το πέπλο του μυστηρίου που τους περιέβαλλε, υπήρχε στον αέρα μια σιωπηλή αναγνώριση ότι αυτή η συνάντηση ήταν χαραγμένη στην πέτρα όσο κάθε αρχαία επιγραφή.